Net als voorgaande jaren zal op Goede Vrijdag de traditionele Kruisweg bij ons plaatsvinden. Op deze dag herdenken we het lijden en sterven van Jezus Christus, een bewijs van zijn liefde tot het uiterste toe. Geïnteresseerden die ook deze bijzondere Kruisweg willen deelnemen zijn van harte uitgenodigd vanaf 16:00 voor een kop koffie. De Kruisweg begint om 17:00.

De Kruisweg wordt gehouden met diverse culturen. Tezamen zullen Kaapverdianen, Frans- en Engelstalige Afrikanen, Surinamers, Filipijnen en natuurlijk Nederlanders en andere geintreseerden de Kruisweg bidden. Eenieder zal deze dag vanuit zijn of haar eigen cultuur er iets van mee kunnen nemen.

Tijdens de Kruisweg wordt door iedere gemeenschap afwisselend een groot kruis gedragen, waarmee men langs de Kruiswegstaties, die over de begraafplaats verspreid staan, zal lopen. Op deze manier laten de aanwezigen zien dat ze met elkaar verbonden willen zijn in geloof en in leven. Iedere statie zal door een nationaliteit met zang, dans, stilte en gebed worden ingevuld.

Iedere aanwezige kan van thuis een eigen kruis meenemen. Meestal is dat een kruisje met een eigen verhaal en een eigen verleden. Deze kruisjes worden meegedragen tijdens de Kruisweg. Na afloop van de Kruisweg kunnen de kruisjes op verzoek worden gezegend.

Terugblik Goede Vrijdag 2018

Vrijdag 30 maart om 16.30 uur mochten we de eerste mensen al ontvangen die zouden meedoen aan de Kruisweg die om 17.00 uur op onze mooie begraafplaats zou aanvangen. Net als voorgaande jaren waren de Kruiswegstaties van Jan van Toorop verspreid over de hele begraafplaats.

De staties van Jan Toorop
De originele staties hangen in de St. Bernulphuskerk in Oosterhout. Het is een wonder op zich dat deze er nog zijn. In de zomer van 1944 besloot het kerkbestuur om de staties in een kluis van een bank op te bergen. In september 1944 speelde ook in Oosterbeek de “Slag om Arnhem” af. Na “De Slag”werd het gehele gebied geëvacueerd. Vanuit de Betuwe werd het dorp steeds beschoten. Duitsers en Nederlanders roofden, vernielden en bevuilden de bezittingen in de huizen en gebouwen. Niets bleef gespaard. De kluis van de bank lag echter onder het puin en geen van de rovers heeft daar erg in gehad.
Toorop schilderde en tekende de staties van 1916 tot 1919 in opdracht van mevrouw de Bruyn. Het schilderen of liever tekenen; het zijn namelijk krijttekeningen, ging niet zo vlot zoals iedereen en vooral de pastoor het had willen zien. Ook de volgorde van statie 1 tot en met 14 werd niet gehandhaafd. Weliswaar vlotte in het begin het werk goed, maar in 1917 begon er een lijdensweg van alsmaar niet slagen. Jan Toorop werkte aan de staties in Oosterbeek, Domburg. Hij was een weergaloze tekenaar, een verbluffende colorist, een alles durvende opbouw van het grootse monumentale.

De drie dingen die in het bijzonder opvallen aan zijn werken zijn:
– De artistieke, klare bouw van elk tafereel met zijn simpele, maar grootse lijnen.
– Het kleurenstelsel.
– De fijne afwerking en detailbehandeling. De Christusfiguur domineert op elk tafereel. Op zijn heilig aangezicht ligt gewijde ernst, rust en waardigheid, de lichtschijn der Goddelijkheid.

Voorbereiding vanuit de diverse culturen
Pastor Rob Leijsen had samen met directeur Theo van Werkhoven en een afvaardiging vanuit een aantal culturen deze bijzondere rondgang over de begraafplaats georganiseerd. Zo waren de Frans- en Engels sprekende Afrikanen aanwezig, de Kaapverdiaanse gemeenschap en andere Portugees sprekenden, de Filipijnse gemeenschap, de Surinaamse gemeenschap en natuurlijk ook de Nederlanders. Bij alle staties werd met elkaar stilgestaan, werd de statie bewierookt en werd er gebeden. Dit bidden gebeurde in het Nederlands maar daarnaast verzorgde ieder vanuit de eigen cultuur en achtergrond met gebed en of gezang een statie.

Het zegenen van de kruisjes
Vooraf was aangegeven dat een ieder een eigen kruisje kon meenemen met een bijzondere betekenis of gewoon omdat men deze mooi vind en thuis heeft hangen. De meegebrachte kruisjes werden na afloop in de aula door Pastor Rob Leijsen gezegend.

Aansluitend kon men nog een kopje koffie of thee met elkaar drinken om even na te praten en stil te blijven staan bij deze bijzondere ontmoeting met elkaar.