Kinderhofje

Historie

Op de begraafplaats worden in het kinderhofje gemiddeld zes kinderen per jaar begraven in leeftijd variërend van prematuur geboren tot jonge mensen van bijna 12 jaar. In de bijna 150 jaar dat bestaat, is de kindersterfte sterk afgenomen. Ook de wijze waarop kinderen ter aarde worden besteld is veranderd. Vroeger gebeurde dit vaak ‘anoniem’. Pasgeborenen kregen geen naam en bij de begrafenis was soms alleen de vader aanwezig. Daarna kwam er niemand meer. Tegenwoordig is er plaats voor een eerbiedwaardig afscheid. Aan de aankleding van het graf wordt veel aandacht besteed. Ook na de begrafenis zijn het de papa’s en mama’s, broertjes en zusjes, opa’s en oma’s die met z’n allen de speciale plek in ere houden, ieder op eigen wijze.

In 2010 is het kindergedeelte geheel gerenoveerd. Het kinderhof is ingericht naar ontwerp van landschapsarchitecte Ada Wille. In het ontwerp vormen licht, rust, natuur en kleurrijke kunstobjecten de uitgangspunten. De grafjes zijn omkaderd door groene buxushaagjes; er is gras en lavendel met tere paarse bloempjes; er is altijd groene klimop, gecombineerd met kamperfoelie en clematis en er zijn honderden narcisbolletjes de grond ingegaan. Zo toont elk seizoen een ander gezicht. Ada Wille ontwierp ook drie torentjes voor kinderurntjes. Elk torentje heeft drie nissen met ­ naar keuze ­ een deurtje van glas of een plaat van natuursteen. De gebruiker van de nis met een deurtje heeft een eigen sleutel en kan zelf dierbare voorwerpen in de nis plaatsen, zoals een knuffel, een tekening of een vaasje met bloemen. De torentjes worden bekroond door een vogelhuisje, waarin vogeltjes een nestje kunnen bouwen, als symbool voor het leven dat doorgaat.

In samenwerking met het Centrum Beeldende Kunst Rotterdam heeft kunstenaar Petra Laaper vier kleurrijke kunstwerken ontworpen. Twee blauwe drempels van keramiek markeren de ingangen naar het kinderhof. Op een grote herdenkingswand in rode tinten staan in bronzen letters de namen van de kinderen die hier eens begraven lagen. Midden in het hof prijkt een grote carrouselbank; een speels element, geïnspireerd op traditionele draaimolens. In spiraalvorm staat erop geschreven: ‘Ik mis je, tot ziens’. Nabestaanden, jong en oud, vinden hier een plek om te mijmeren en te herinneren.

De locatie van R.K. Begraafplaats en Crematorium St. Laurentius kent een bijzonder dimensie: ze is omgeven door een grote speeltuin en een aantal basisscholen, waarvan er één zelfs tegen de begraafplaats is aangebouwd. Vanuit de filosofie dat leven en dood, ‘carpe diem’ en ‘memento mori’, onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn, zijn er intensieve contacten ontstaan met deze ‘buren’. Voor het kinderhofje deed de begraafplaats een beroep op het universele vermogen van kinderen om te troosten. De leerlingen van de basisscholen uit de buurt beschilderden tientallen stoeptegels met de thema‘s liefde, engelen en bloemen als leidraad. De stoeptegels kregen een plek in een van de paden van het hofje.

Carousselbank met de tekst ‘Ik mis je, tot ziens’ in het kinderhofje.
Kinderhofje.
Urnennissen met vogelhuisjes in het kinderhofje.
Herinneringswand in het kinderhofje.